Zespół Szkół Publicznych w Rymaniu

 

 
 
 .: menu

Strona główna

Historia
Nauczyciele
Wydarzenia
Dokumenty
Ogłoszenia
Uczeń
Rodzice
Pedagog
Kalendarz
Samorząd Uczniowski
Biblioteka
Rekrutacja
Galeria
Nasze osiągnięcia
Publikacje nauczycieli
Linki
Przyjaciele szkoły
Programy
Zamówienia publiczne
Projekty Unijne
Projekt edukacyjny

Media

 

 .: Patron

Tadeusz Kościuszko

 

 .: Kontakt

Adres:
ZSP Rymań, ul.Szkolna 2, 78-125 Rymań
tel./fax:
094 35 83 220,
e-mail:
rymangm@interia.pl

 
 .: Pedagog ZSP Rymań

Plan dyżurów | Zadania | Artykuły

 

Pedagog szkolny - mgr Paulina Wróblewska

UWAGA !

Od 1.12.2015 r. obowiązki pedagoga szkolnego pełnią: p. Beata Sumińska (SP) i p. Monika Kuroń(gimnazjum).


Plan dyżurów :

Godziny pracy pedagoga szkolnego
Rok szkolny2014/2015

Poniedziałek - 8:00 - 11:30

Wtorek - 8:00 - 12:30
13:20 - 14:20 socjoterapia gimnazjum ( I a i II b)

Środa - 8:00 - 12:30
(12:30 - 13:15 - zaj. psychoedukacyjne g.kart. D)

Czwartek - 8:00 - 12:00
13:00 - 14:00 socjoterapia SP Dębica)

Piątek - 8:30 - 12:30
(12:30 - 13:15 - zaj. psychoedukacyjne g. kart. D)

****************************************

Sprawozdanie z realizacji zadań przewidzianych podczas realizacji programu ,,Bezpieczna Szkoła - Bezpieczny Uczeń"

Jak ustrzec dziecko od narkotyków?

 

Zadania pedagoga:

DLA RODZICÓW:

- udzielanie porad ułatwiających rozwiązywanie trudności wychowawczych,

- spotkania z rodzicami uczniów ZSP ( indywidualne, podczas zebrań, korespondencja, wizyty w środowisku )

- udzielanie pełnej pomocy rodzicom w kierowaniu uczniów na badania do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

DLA UCZNIÓW:

- wspieranie i udzielanie pomocy uczniom wybitnie zdolnym, odpowiednio do rozpoznanych potrzeb,

- pomoc materialna,

- udzielanie pomocy uczniom w eliminowaniu napięć psychicznych nawarstwiających się na tle:

- niepowodzeń szkolnych,

- trudności w kontaktach z rówieśnikami,

- powstających na tle konfliktów rodzinnych

KAŻDY UCZEŃ MOŻE ZGŁOSIĆ SIĘ DO PEDAGOGA SZKOLNEGO, SZCZEGÓLNIE W SYTUACJACH TAKICH, JAK:

- trudności w nauce,

- trudna sytuacja materialna rodziny,

- problemy z integracją w klasie, szkole,

- problemy natury osobistej, domu rodzinnego,

- zgłaszać zaobserwowane niepokojące zachowania, postawy wśród kolegów

******************************************************

Pomoc psychologiczno - pedagogiczna w szkole

Zgodnie z nowym rozporządzeniem Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w szkołach wprowadzono zmiany dotyczące zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej. Choć tego typu pomoc udzielana jest uczniom od wielu lat, z badań MEN wynika, iż w placówkach edukacyjnych zwiększa się liczba uczniów wymagających tego typu opieki. Celem wprowadzenia udoskonaleń w tej kwestii jest zapewnienie pomocy dziecku, jak najbliżej środowiska jego nauczania i wychowania, skuteczne i jak najszybsze rozpoznawanie jego możliwości psychofizycznych, jak też rozpoznawanie i zaspokajanie jego indywidualnych potrzeb rozwojowych oraz edukacyjnych. Przede wszystkim zaś, chodzi o zapewnienie efektywnego wsparcia i pomocy psychologiczno - pedagogicznej uczniowi w placówce, do której uczęszcza.

Pomoc psychologiczno - pedagogiczna w szkole polega przede wszystkim na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów oraz ich możliwości psychofizycznych. Te indywidualne potrzeby oraz możliwości psychofizyczne mogą wynikać n.p.: ze szczególnych uzdolnień, niepełnosprawności, niedostosowania społecznego, zagrożenia niedostosowaniem społecznym, specyficznych trudności w uczeniu się, zaburzeń komunikacji językowej, choroby przewlekłej, sytuacji kryzysowych lub traumatycznych (np. śmierć rodzica, choroba), niepowodzeń edukacyjnych, zaniedbań środowiskowych lub trudności adaptacyjnych, związanych np.: z dłuższym pobytem za granicą. Pomoc psychologiczno - pedagogiczna w szkole przewidziana jest przede wszystkim dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Są to między innymi uczniowie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dysmuzja), niepełnosprawnością ruchową (z mózgowym porażeniem dziecięcym, z niedowładami, przepuklina, niedorozwojem kończyn, itd.), niepełnosprawnością umysłową, deficytami sensorycznymi (niewidzący, niedowidzący, niedosłyszący i niesłyszący), niepełnosprawnościami sprzężonymi (autyzm, zespół Aspergera), zaburzeniami zachowania (w tym również dzieci nieprzystosowane społecznie), chorobami przewlekłymi. Zazwyczaj są to uczniowie posiadający Opinię lub Orzeczenie Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej.

Zadaniem szkoły jest zapewnienie uczniowi ze SPE pomocy poprzez m.in. działania mające na celu: rozpoznawanie zainteresowań uczniów, w tym uczniów wybitnie zdolnych oraz zaplanowanie im wsparcia, działania polegające na rozpoznaniu indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych ucznia, zindywidualizowanie pracy z uczniem na obowiązkowych i dodatkowych zajęciach edukacyjnych, organizacja zajęć dydaktyczno - wyrównawczych oraz specjalistycznych, klas terapeutycznych, zajęć związanych z wyborem zawodu, jak również porad, konsultacji i warsztatów dla uczniów oraz ich rodziców.

Proces pomocy psychologiczno - pedagogicznej w szkole, poprzez złożenie wniosku do dyrektora szkoły, może zainicjować rodzic, wychowawca, bądź nauczyciel, który zauważył potrzebę objęcia dziecka tego typu wsparciem. Dyrektor szkoły po rozpatrzeniu wniosku, powołuje ,,Zespół" składający się z nauczycieli i specjalistów pracujących z dzieckiem w szkole, którego zadaniem jest stworzenie Indywidualnej Karty Potrzeb Ucznia lub w przypadku ucznia posiadającego Orzeczenie PPP - Indywidualnego Programu Edukacyjno - Terapeutycznego. Na podstawie zaleceń Zespołu, dyrektor szkoły w porozumieniu z Organem Prowadzącym ustala formy i sposoby udzielania dziecku pomocy, na określony okres czasu. W spotkaniach ,,Zespołu" mogą uczestniczyć rodzice ucznia, którzy są pisemnie informowani przez dyrektora szkoły o terminie takiego spotkania.

W naszej szkole pomoc psychologiczno - pedagogiczna rusza w październiku tego roku szkolnego i obejmuje uczniów klas gimnazjum oraz przedszkolaków. Dla uczniów szkół podstawowych, tego rodzaju wsparcie będzie zainicjowane wiosną 2012 r.

Wszelkich informacji na temat sposobów udzielania tego typu pomocy dla uczniów, udziela pedagog szkolny - p. Paulina Wróblewska.

Artykuły dla uczniów i rodziców

 

Systematyczność w nauce - sukcesem dla ucznia

 

Początek roku szkolnego to dla każdego dziecka duże wyzwanie. Wydarzenia związane z przygotowaniem do szkoły budzą szczególnie u młodszych wiele pozytywnych emocji. Kolorowe książki, wzorzyste zeszyty, wręcz zapraszają, aby sięgać do nich, jeszcze przed końcem wakacji. Dzieci bardzo interesuje to, czego będą uczyć się w szkole, zależy im na jak najlepszych stopniach. W przypadku młodzieży gimnazjalnej, czy starszych uczniów klas szkoły podstawowej, sytuacja wygląda podobnie. Wiele dzieci już na początku roku szkolnego, obiecuje sobie oraz rodzicom, że będą uczyć się na bieżąco, a w dzienniku pojawią się tylko piątki. To pierwszy krok do osiągnięcia celu - motywacja do nauki. Każdy uczeń jednak wie doskonale, że wystarczy tylko kilka drobnych zaniedbań, aby urosły one do rozmiarów ogromnych problemów. Ważna jest więc bardzo systematyczność w nauce oraz wsparcie rodziców.

Dzieci bardzo często stawiają sobie cele ponad miarę swoich możliwości. Oczywiste jest przecież, że każde chciałoby zdobywać w szkole same najwyższe stopnie, a w zeszycie spostrzeżeń wychowawcy mieć odnotowane tylko pochwały i sukcesy. Bywa też jednak, że uczniowi, po drodze zdarzyć mogą się różnego rodzaju nieprzewidziane sytuacje, które nie będą sprzyjały trwaniu w ambitnych postanowieniach. Należeć mogą do nich zdarzenia chociażby takie, jakże banalne w odczuciu dorosłych, jak kłótnia z kolegami, zły nastrój lub zdarzający się często brak wiary w swoje możliwości i przede wszystkim stres. Sytuacje takie mogą spowodować u ucznia spadek chęci do pracy. Ważne jest wtedy wsparcie rodziców i odpowiednia ich reakcja na problem dziecka, która pomoże mu pozbyć się negatywnych emocji i da napęd do dalszej pracy. Istotne jest również, aby dzieci nauczyć stawiać sobie cele, którym zdołają podążyć. Jeśli uczeń słabszy przyniesie wiadomość o ocenie dostatecznej, wskazane jest, aby go pochwalić, a nawet nagrodzić. To będzie dla niego sygnał, że było warto. Kiedy dzieci czują, że rodzice są z nich zadowoleni, one z siebie są dumne tym bardziej. Mają dzięki temu zapał do dalszych osiągnięć w nauce.

Prawdziwą jednak drogą do sukcesu, w zdobyciu którego nic uczniowi nie przeszkodzi, zawsze była systematyczność. Stała, bieżąca praca jest dla każdego ucznia gwarancją, że jeśli nawet jakaś negatywna ocena pojawi się po drodze, w niczym nie zaszkodzi, ponieważ uczeń będzie miał czas ją poprawić, czy nadrobić zaległości. Systematyczność ma w sobie same zalety. Przede wszystkim sprawia, że uczeń przez cały rok szkolny ma poczucie bezpieczeństwa i nie musi obawiać się, że nie zdąży poprawić wszystkich ocen przed końcem roku szkolnego. Uczeń ten wie także, że nie musi w pełni strachu przeżywać powrotu rodziców do domu z zebrania szkolnego, ponieważ zaoszczędził mu nieprzyjemnych niespodzianek. Z pewnością najbardziej jednak przekonująca jest wiosna i pierwsze oznaki lata, kiedy to uczniowie systematyczni mają czas na spędzanie wolnych chwil na świeżym powietrzu, ponieważ nie muszą rezygnować z żadnych przyjemności, aby nadrabiać zaległości. Świadomość jednak beztroskich wakacji, z pewnością nie wygra z niczym w świadomości ucznia. Jeśli zabraknie w ciągu roku szkolnego bieżącej pracy, nierzadko wakacje okazać się mogą czasem długich przesiadywań w domu z podręcznikiem...

Na szczęście dopiero wrzesień. To czas, kiedy można jeszcze wszystkiego dokonać. Sprawmy więc, aby cały rok szkolny był dla dzieci taki, jaki jest jego początek: pełen zapału i motywacji. Przypominajmy dzieciom o codziennym odrabianiu prac domowych, chwalmy nawet najdrobniejsze ich sukcesy, monitorujmy szczególnie ich niepowodzenia, aby mogły w odpowiednim czasie mogły je naprawić. Motywujmy dzieci do systematyczności, ponieważ w ten sposób spowodujemy z pewnością, że nauka stanie się dla dzieci przyjemnością i będą się z nią wiązały wyłącznie miłe skojarzenia.

 

P.W.


Bezstresowe odrabianie lekcji

Rodzice dość często zadają sobie pytanie: ,,Co zrobić, kiedy moje dziecko nie chce odrabiać lekcji, nie chce się uczyć?" Często zwyczajnie nie wiemy w jaki sposób przekonać dziecko, że nauka nie musi przychodzić mu trudno, a odrabianie lekcji nie musi być udręką. Jak jednak do tego przekonać młodego człowieka, kiedy po powrocie do domu, jego zdaniem, może ono robić różne inne, bardziej atrakcyjne rzeczy? Na początek proponuję spróbować stworzyć dziecku odpowiednie warunki do nauki, tak aby nauczyło się ono pracować samodzielnie. Oto kilka cennych wskazówek:

  • Odpowiednie warunki do pracy :

Dzieci nie powinny odrabiać lekcji w pomieszczeniu, w którym coś mogłoby je rozpraszać. Takim miejscem nie może być pokój stołowy czy kuchnia, ponieważ na tej przestrzeni często wiele rzeczy zakłóca spokój i dziecko może się rozpraszać. To z pewnością nie pomoże mu skoncentrować się na pracy. Nie należy się spodziewać, że w miejscu, gdzie przebywają inne osoby, czy gra telewizor, dziecko właściwie wykona zadania. W przypadku zwłaszcza dzieci w wieku od lat 8 ważne jest również, aby powoli wdrażać je do samodzielnej pracy. Dzieci, które zawsze odrabiają lekcje w obecności rodzica, prawdopodobnie w momencie pojawienia się jakiejkolwiek trudności, proszą go o pomoc. To sprawia, że nie starają się one myśleć samodzielnie i już na starcie poddają w wątpliwość swoje umiejętności. W takich sytuacjach dzieciom trudno jest zrozumieć, że czasem coś może wymagać od nich większego wysiłku (który się opłaca bo daje satysfakcję dziecku, że wykonało ono zadanie samodzielnie, bez niczyjej pomocy), że czasem coś nie od razu może się udać i że należy próbować, aż do skutku. Pracując samodzielnie, ma ono okazję przekonać się, że należy nauczyć się wkładania wysiłku w pracę, żeby dotrzeć do celu. Jeśli dziecku się to udaje, rośnie nie tylko jego motywacja, ale też wiara we własne możliwości oraz samoocena. Nie chodzi o to, aby nie pomagać dziecku w lekcjach, lecz robić to w taki sposób, aby wzrastało w nim poczucie odpowiedzialności i samodzielności.

 

  • Spokojne miejsce do pracy

Spokojne, ciche, nie rozpraszające uwagi dziecka miejsce do pracy odgrywa bardzo ważną rolę w efektywnym przyswajaniu wiedzy. Zawsze powinno być ono tak dopracowane, aby dziecko dobrze się w nim czuło oraz miało spokój. Oto podstawowe zasady:

  • Miejsce powinno być jasne. Ważne, aby oświetlenie padało z lewej strony.
  • Biurko oraz miejsce do siedzenia powinno być dostosowane do wzrostu dziecka. Ważne, aby dziecko nie odrabiało lekcji na dywanie lub przy zbyt niskiej ławie.
  • Bardzo ważne jest uporządkowanie miejsca pracy dziecka, jakim jest biurko. W momencie, gdy dziecko przystępuje do odrabiania lekcji, na biurku powinny znajdować się tylko niezbędne mu do pracy rzeczy, takie jak przybory, liczydło, kalkulator, słowniki, itp. Zabawki, czy podręczniki, które nie są dziecku potrzebne, powinny być sprzątnięte z biurka.
  • Z pewnością trafnym pomysłem jest założenie dziecku terminarza, w którym mogłoby ono zapisywać daty sprawdzianów, klasówek, oddawania prac lub np. spotkań z kolegami. To pozwoli zorganizować dziecku sobie czas, oraz wszystkie zadania realizować we właściwych terminach.

Podsumowując, można ustalić reguły ułatwiające pracę i naukę dziecka:

  • Dziecko odrabia lekcje samodzielnie.
  • Oglądanie telewizji oraz słuchanie radia jest zabronione podczas odrabiania lekcji.
  • Po odrobieniu lekcji wszystkie przybory trafiają na swoje miejsce.
  • Po odrobieniu lekcji pakujemy tornister na następny dzień.
  • Ustalmy z dzieckiem określony porządek materiałów do nauki poszczególnych przedmiotów.

Dziecko z własnej inicjatywy nie będzie wprowadzało tych reguł w życie. Rola rodzica jest w tym przypadku bardzo ważna, szczególnie w przypilnowaniu dziecka, dopingowaniu oraz towarzyszeniu mu w utrwalaniu tych zasad. W ten sposób rodzic pomaga też dziecku przyswoić pewną dyscyplinę. Może zdarzyć się, że nie zawsze takie zachowanie rodzica spotka się z entuzjazmem ze strony pociechy, ponieważ wdrożenie tych zasad wymaga czasu (może to potrwać parę miesięcy lub nawet rok). Rodzice, którzy spróbują i w swoich poczynaniach będą konsekwentni, z pewnością dostrzegą mnóstwo pozytywnych stron swoich działań (korzyści przede wszystkim dla dziecka).

Na podstawie ,,Poradnika dla rodziców"

DEKALOG UCZENIA SIĘ:

(dla uczniów)

 

  • Właściwa pora

Nie odrabiaj lekcji zaraz po powrocie ze szkoły, ponieważ koncentracja spada najczęściej w tych godzinach. Ucząc się rób sobie miłe przerwy: posłuchaj muzyki, zjedz coś, pójdź na spacer. Dzięki temu odpoczniesz i zregenerujesz komórki do dalszego ,,pochłaniania" wiedzy. Pomocna może być również taka wskazówka: Postaraj się być zainteresowany tym, czego się uczysz. Lepiej pamiętamy to, co nas ciekawi.

  • Skojarzenia

Ucząc się, staraj się kojarzyć nową wiedzę z wiadomościami już poznanymi, przyswojonymi. Można też pomóc sobie poprzez szukanie śmiesznych skojarzeń, to też ułatwia zapamiętywanie. Można też dla śmiechu tworzyć jakieś swoje zabawne wierszyki i rymowanki, to może okazać się prawdziwą przyjemnością.

  • Bardzo ważne - urozmaicenia

Nie wolno zbyt długo koncentrować się na jednym temacie. Najlepiej jest ,,skakać" po przedmiotach.

  • Porządek

W bałaganie zbyt dużo czasu traci się na szukanie potrzebnych rzeczy.

  • Wszystkimi zmysłami

Wykorzystuj wszystkie możliwe ,,kanały" - wzrok, słuch, dotyk. Ucząc się używaj słuchu, wzroku, ręki - uważnie czytaj, głośno powtarzaj, pisz albo rysuj. Ucząc się wybieraj ważne informacje, rób notatki, podkreślaj najważniejsze fragmenty na kolorowo.

  • Zawsze planowo

Bardzo ważne jest planowanie nauki: jakie mam jutro lekcje? Co mam zadane z tych przedmiotów? Co jeszcze mam na jutro przygotować?

  • Powtórki

Powtórz materiał po klasówce. Nie ma lepszego sposobu na ugruntowanie wiedzy. Ucz się ze zrozumieniem. Najlepiej powtarzaj przeczytany materiał własnymi słowami.

  • Zgrana paczka

Jeśli w klasie psują się stosunki, pogarszają się także wyniki w nauce. Ważne niezwykle jest to, aby rozwiązać dany problem, uporać się z nim. Wśród przyjaciół łatwiej się uczyć, a energię lepiej jest zużyć na pracę niż na spory.

  • Prace domowe

Na początek łatwe zadania, potem trudniejsze ćwiczenia, na koniec zostawiamy najprostsze prace. W miarę możliwości warto powtarzać po sobie przedmioty jak najmniej podobne do siebie, zadania pisemne zaś przerabiać na przemian z ustnymi.

Na podstawie ,,Podręcznika dla rodziców"

 

 


(C) j.oleksiewicz 06 , design: WebMark